Najstarszy z trzech szwedzko-fińskich braci-artystów, podobnie jak Wilhelm (1810-1887) i Ferdinand (1822-1906), wykształcony na Królewskiej Szwedzkiej Akademii Sztuk Pięknych w Sztokholmie.

Bracia von Wright znani są przede wszystkim z przedstawień fińskiej przyrody, tak w formie ilustracji do publikacji naukowych, jak i swobodniejszych przedstawień animalistycznych, a nawet pejzaży.

Magnus był zaangażowany w szereg organizacji zajmujących się naukami ścisłymi oraz tworzył publikacje ilustrujące fińskie zwierzęta. Jeszcze jako uczeń gimnazjum w Turku został członkiem towarzystwa Societas pro Fauna et Flora Fennica, a podczas studiów w Sztokholmie kopiował okazy kolekcji ornitologicznej Akademii Nauk.

W latach 1845-1849 Magnus pracował jako taksydermista dla Muzeum Zoologicznego Uniwersytetu w Helsinkach. Praca nad wypychaniem i aranżowaniem eksponatów muzealnych dała artyście praktyczną wiedzę anatomiczną, a także przydała się podczas realizacji obrazów animalistycznych, które obok pejzaży należą do jego najlepiej znanych dzieł.

Był autorem ilustracji do publikacji „Svenska Fåglar” (Ptaki Szwecji, 1828) oraz „Finland framstäldt i teckningar” (Finlandia w rysunkach), wydawanej w latach 1849-1850 z inicjatywy Zachariasa Topeliusa, prezesa Fińskiego Towarzystwa Artystycznego. W 1846 roku Magnus został wybrany do zarządu Towarzystwa, co świadczyło o jego wysokiej pozycji w środowisku artystycznym Finlandii. W latach 1849-1868 był też nauczycielem Szkoły Rysunkowej Uniwersytetu Helsińskiego.

Twórczość Magnusa była istotna dla rozwoju wiedzy na temat jego kraju. Po krótkim pobycie w Düsseldorfie (1857) zajął się także przedstawianiem fińskich zabytków, pejzaży, a nawet scen rodzajowych z ukazaniem lokalnych tradycji i strojów.

Przegląd dzieł ze zbiorów Fińskiej Galerii Narodowej w Helsinkach:

Magnus von Wright, Suopeltovuori w Haminalahti, 1867