Była jedną z pierwszych malarek Norwegii, ale niestety niewiele wiadomo o jej twórczości.
Andrea, a właściwie Grete Ingeborg Johanne Andrea Gram, zwana również Andreą Kleen, urodziła się w Norderhov jako córka generała dywizji Johana Georga Bolla Grama (1809–1873) i Fredrikke Stabell. Rodzina Gramów była nie tylko majętna, ale wywodziło się z niej wielu ludzi nauki i polityków. Przykładowo, jej starszy brat Jens Gram (1840–1912) był przemysłowcem robiącym interesy w Norwegii i Danii, a siostra Nicoline została żoną malarza Eilifa Peterssena.
Wszystkie siostry Andrei zdobyły staranne wychowanie domowe, składające się na lekcje rysunku czy śpiewu, jednak tylko ona postanowiła dalej kształcić się w kierunku malarskim. Dzięki wstawiennictwu malarza Hansa Gudego udało się przekonać ojca Gram, aby pozwolił jej na formalne wykształcenie artystyczne. Najpierw uczyła się w szkole prywatnej Knuda Bergsliena w Christianii. Bergslien znany był ze swoich kompozycji historycznych, jednak swoje studentki zachęcał raczej do malowania bardziej „kobiecych” tematów, dlatego Andrea ćwiczyła się głównie portretach. Podczas pobytu w Christianii otrzymała też pierwsze zlecenie: na portrety sióstr Kirsten i Nathalie Diriks.
W latach 70. XIX wieku wraz z matką i dwiema siostrami wyjechała do Monachium, miasta wówczas popularnego wśród artystów i dającego szansę rozwoju w międzynarodowym środowisku. Przebywało tam wielu Skandynawów, a Gram została uczennicą rodaka Eilifa Peterssena. Malarz musiał być częstym bywalcem domu panien Gram, skoro wykonał portret 25-letniej Andrei, a rok później poślubił jej starszą siostrę, Nicoline.
Już jako szwagierka Peterssena, Andrea pojechała z nim do Włoch, gdzie w 1880 roku namalowała niezachowany do dzisiaj obraz Sulamitka szukająca Salomona, później wystawiony w siedzibie Stowarzyszenia Sztuki w Christianii*.
Prawdopodobnie przez ślub Nicoline z Eilifem, rodzinna posiadłość Gramów Ask w Norderhov stała się miejscem często odwiedzanym przez artystów i artystki. Przyjeżdżały tam również inne studentki Peterssena, takie jak Harriet Backer, Kitty Kielland i Asta Nørregaard. Backer i Nørregaard specjalizowały się później w malowaniu wnętrz, można więc założyć, że był to temat częsty podczas zajęć u Peterssena. Na obrazie Andrei o podobnej tematyce widzimy typowe dla skandynawskiego mieszczaństwa wnętrze pełne ciężkich mebli i dekoracyjnych tkanin, ale możemy domyślić się, że to konkretne należy do artystki. Świadczą o tym nie tylko rozwieszone na ścianie obrazy, ale też fantazyjne elementy, takie jak japoński wachlarz ułożony na donicy egzotycznej rośliny. Prawdopodobnie Andrea przedstawiła tu samą siebie w nowym mieszkaniu, gdyż obraz powstał po jej ślubie ze szwedzkim lekarzem i pisarzem Emilem Kleenem w 1881 roku, kiedy to przeprowadziła się do Sztokholmu.
Podobno po zamążpójściu Andrea malowała niewiele. I faktycznie, trudno odnaleźć jej późniejsze obrazy, może poza martwą naturą namalowaną w 1894 roku.
*Norweskie Stowarzyszenie Sztuki (Christiania Kunstforening) powstało w Christianii w 1836 roku. Nadrzędnym celem Stowarzyszenia było wspieranie norweskich artystów poprzez zakup ich dzieł, było również pierwszą przestrzenią wystawienniczą w Norwegii, gdzie prezentowano współczesną sztukę międzynarodową i norweską.
No responses yet