Urodził się w Klaksvíku i ta część Wysp Owczych wciąż jest mu najbliższa przez całą karierę artystyczną.

Edward Fuglø to jeden z najbardziej rozpoznawalnych artystów farerskich. W jego pracach znajdziemy przede wszystkim wątki mocno związane z Wyspami Owczymi: farerski folklor i farerską faunę. Najlepiej znane są jego surrealistyczne obrazy z postaciami o ptasich głowach, jednak w jego twórczości graficznej oraz innymi technikami wielokrotnie powracał do ilustrowania farerskich legend.

Twórczość Edwarda Fuglø wielokrotnie ilustrowała odcinki naszego podcastu Elfy i trolle. Znanych jest pięć prac z 1988 roku, w których Edward Fuglø nawiązuje do farerskiego folkloru, a dokładnie ilustruje legendy i opowieści o trollach. Poniższa scena pochodzi z opowieści o zabawie trolli, które regularnie wyganiały mieszkańców wioski Trøllanes na wyspie Kalsoy, żeby świętować w samotności. W ramach tych zabaw zjadały ludzkie zapasy i dokonywały wielu szkód. W tej scenie Fuglø pokazuje dziewczynę, która nie zdążyła ewakuować się z wioski na czas i ukryła pod stołem, żeby nie zostać zauważoną przez trolle. jak skończyła się ta historia? Posłuchaj.

Jego najbardziej znane realizacje to obrazy na płótnie i projekty znaczków pocztowych. W obu tych dziedzinach najbardziej inspiruje go farerska przyroda, z rodzimymi gatunkami ptaków i zwierząt morskich. Jego charakterystycznym zabiegiem jest wklejanie głów zwierząt w ludzkie ciała ubrane w garnitury i krawaty.

W mocno osadzonej w farerskim kontekście twórczości Edwarda Fuglø nie mogło zabraknąć motywów duńskich. Tetraptyk Danorama składa się z czterech dzieł o identycznych wymiarach oraz podobnej kompozycji: w prawym dolnym rogu głowa kormorana w eleganckim garniturze na tle pejzażu z jedną z wysp farerskiego archipelagu zestawiona jest z symbolami duńskości – flagą Dannebrog, kopenhaską wieżą Rundetårn, filiżanką z królewskiej manufaktury albo rzeźbą Małej Syrenki.

W latach 2008-2009 artysta stworzył serię obrazów akrylem na płótnie, które łączył motyw przeskalowania. część dzieł miała wspólny tytuł Microstate – mikrostan i przedstawiała ludzi w różnych rolach dominujących nad przyrodą/krajobrazem. są więc przedstawienia turystów (camper, hiker), ale też odkrywców, którzy korzystając z dóbr natury, ale też „przerastają ją”.

Obraz to nie tylko bezpośredni cytat z dzieła Maneta, ale też – jak głosi tytuł – z Caspara Davida Friedricha. zapewne chodzi tu o odniesienie do Morza lodu poprzez skalisty, ostry klif w tle. Śniadanie na trawie Maneta farerski artysta przerobił na piknik w porze lunchu, któremu oddaje się trójka bohaterów w farerskich strojach narodowych (kobieta zgodnie z oryginałem inspiracji – naga). Parze towarzyszy człowiek-baran oraz grupa ptaków typowych dla Wysp Owczych, a sam piknik jest właściwie nieobecny – poza królikiem prezentowanym przez człowieka-barana, ale nie zanosi się, aby to on miał być akurat skonsumowany. Obok postaci na trawie leży też farerska flaga.

Wykorzystujący liczne techniki i style, a także cytaty z innych dzieł sztuki, artysta komentuje rzeczywistość, często czyniąc swoją sztukę polityczną. Artysta jest również zaangażowany społecznie i ekologicznie. Tworzy prace na rzecz zwrócenia uwagi na zmiany klimatyczne oraz kontrowersyjne tematy, takie jak Grindadráp. O jego najnowszych projektach przeczytacie w reportażu Uli Chylaszek Kanska. Miłość na Wyspach Owczych (Wydawnictwo Poznańskie, 2022):

Grindwal leży w półmroku, w podziemiach poczty w Klasvíku. Na razie w dwóch częściach; przednia połowa bliżej drzwi, tylna w głębi piwnicy. Rodzi się powoli, z pianki budowlanej, którą według wskazówek Edwarda Nóra okłada teraz namoczonymi w kleju chustami z nadrukiem Małej Syrenki. To podkład. Pod ścianą w kartonowych pudłach czekają na swoją kolej tysiące plastikowych żołnierzyków. (…) – Rzeźba ma symbolizować wojnę o grindwala.

Ukończył Duńską Szkołę Artystyczną w 1991 roku i początkowo pracował nad scenografią teatralną i filmową (Bye Bye Bluebird, 1999). Jednocześnie ilustruje i pisze książki dla dzieci, za które otrzymał wiele ważnych nagród, takich jak Nordic Children’s Book Award w 2001 roku.