Ta interesująca pejzażystka jako jedna z pierwszych osób z Finlandii tworzyła w Paryżu.

Fanny Churberg wychowywała się w Vaasa, ale studiowała w Porvoo i w Helsinkach, dokąd wyjechała w 1865 roku. Tam pobierała prywatne lekcje u artystów wykształconych w Szkole Rysunkowej: Alexandry Frosterus-Såltin, Emmy Gyldén i Berndta Lindholma. W jej twórczości widać jednak przede wszystkim wpływy późniejszych studiów w Düsseldorfie oraz elementy malarstwa plenerowego, które poznała w Paryżu.

Gdyby nie swobodniejszy dukt pędzla, tę fińską pejzażystkę można by pomylić z Norwegiem Johanem Dahlem, z uwagi na podobieństwo motywów i ujęcia krajobrazu. Nic w tym dziwnego, bowiem Fanny Churberg studiowała w Düsseldorfie, łącząc tematykę i romantyczny dramatyzm typowe dla tamtejszej szkoły z nowoczesnym, szybkim, bardziej szkicowym sposobem malowania. Pozostawiła po sobie około 300 prac, z czego wiele krajobrazów przedstawiających uroki fińskiej natury o każdej porze roku. Są to nastrojowe, czasem melancholijne kadry natury z dramatycznie malowanym niebem albo zielenią malowaną lekkimi, obfitymi w farbę pociągnięciami pędzla.

Choć była jedną z pierwszych malarek fińskich i działała na rzecz zainteresowania się rodaczek sztukami plastycznymi oraz rzemiosłem, sama zakończyła karierę malarską na długo przed śmiercią. Prawdopodobnie wiązało się ze śmiercią jej brata, ale wielu badaczy wskazuje również na surową krytykę, z jaką spotkała się jako kobieta-artystka. Patrzęc na warsztatowe umiejętności, wrażliwość na kolor, a przede wszystkim nowoczesne ujęcie nastrojowości krajobrazu, trudno nie ulec poczuciu żalu, że Churberg nie miała szansy dalszego rozwoju swojej kariery.