Na pewno znacie jego słynne rzeźby w Parku Frognera w Oslo!

Park ten zwyczajowo nazywa się Parkiem Vigelanda, od nazwiska autora rzeźb. Artysta urodził się jako Gustav Thorsen, ale zmienił nazwisko od miejscowości Vigeland nieopodal miejsca urodzenia. Jego młodszy brat, Emmanuel, również posługiwał się tym przybranym nazwiskiem. Gustav od początku interesował się rzeźbą, zaś Emmanuel zasłynął również jako malarz.

Gustav rozpoczął studia w Kristianii, a potem wyjechał do Paryża, gdzie wielkrotnie odwiedził pracownię Auguste’a Rodina. W rzeźbach Norwega z tego okresu widać zresztą wpływ konkretnych prac Francuza. kiedy porównamy kompozycję Piekło (1894) z Wrotami piekła (1884-1900), zauważamy wiele podobieństw. Technika i sposób ekspresji Rodina były zdecydowanie ważną inspiracją dla Vigelanda, ale norweski rzeźbiarz nie poprzestał na kopiowaniu swojego mistrza.

Duże znaczenie na późniejszy styl rzeźbiarza zdaje się mieć pobyt w Berlinie i znajomość z Munchiem oraz Przybyszewskim, od których przejął fascynację Erosem i Tanatosem. Widać to szczególnie w kompleksie rzeźb dla Parku Frognera, gdzie Vigeland inspirował się tak sagami i mitologią skandynawską, jak i filozofią Nietzsche’go i witalizmem. Skomplikowana treść jego rzeźb, budzących zachwyt albo zdziwienie, dowodzi nowoczesnego spojrzenia na ludzkie ciało, życie i motyw przemijania.

Sam kompleks rzeźb powstawał przez lata i został ukończony również po śmierci artysty. Założenie składa się z ponad 200 rzeźb z kamienia i brązu, a centralny Monolit tworzy 121 postaci: nagich kobiet i mężczyzn w różnym wieku. Program kompleksu dotyczy również różnych relacji międzyludzkich, np. macierzyństwa. Wizja macierzyństwa zmienia się w twórczości rzeźbiarza: od bardzo secesyjnej i intymnej czułości matki do wtulającego się w nią dziecka, po znacznie bardziej modernistyczną grupę Macierzyństwo, albo Kobieta z dwójką dzieci na jej plecach, przedstawiającą matkę na kolanach w pozycji przypominającej konia, z uzdą w ustach i grupą dzieci o diabelskich spojrzeniach, które wykorzystują matkę do takiej zabawy.

Vigelandmuseet powstał jeszcze za życia rzeźbiarza, który obiecał przekazać swoje prace miastu Oslo w zamian za dom-pracownię, w którym mógłby spędzić resztę życia. Budynek został ukończony w 1923 roku, a muzeum artysty stał się w 1947 roku, 4 lata po śmierci Vigelanda.

️Park Vigelanda można zwiedzać przez cały rok. Więcej o domach-muzeach artystów dowiesz się z: