Nazywano go „artystycznym odkrywcą Norrlandu”, bo właśnie północ Szwecji była jego ulubionym tematem.

Helmer Åslund studiował w Umeå, a potem wyjechał do USA, żeby kształcił się dalej na inżyniera. Tam zmienił nazwisko na bardziej angielskobrzmiące Osslund. Jako 21-latek zmienił jednak plany i zaczął malować, a w latach 1889–1893 pracował jako malarz porcelany w Gustavsbergs porslinsfabrik. Dzięki pracy wyjechał na dalsze studia do Paryża i Londynu.

Ostatecznie Osslund wyjechał do Paryża na podjęcie studiów malarskich w Académie Colarossi, gdzie jako jedyny Szwed studiował u Paula Gauguina. Był także uczniem duńskiego symbolisty Jensa Ferdinanda Willumsena. Wpływ twórczości obu artystów widać szczególnie w pejzażach artysty, ale malował również portrety.

Jego najbardziej kluczowe dzieła powstały po 1900 roku i przedstawiają głównie jesienne krajobrazy oraz region Lapplandu. Po raz pierwszy wybrał się do tego regionu w 1898 roku, zaraz po powrocie z Paryża. Zainteresowanie malarza Norrlandią wynikało z ówczesnej popularności tego regionu wśród artystów, o czym wspominałam już w kontekście twórczości Johna Bauera i jego pracy nad publikacją Lappland, det stora svenska framtidslandet.

Na zlecenie lokalnego przedsiębiorcy norrlandzkiego Emila Mattona (1866–1957) Osslund wykonał w 1907 roku cykl Cztery pory roku do dekoracji jego domu w Gävle. Obrazy do serii artysta namalował opierając się na wielu sesjach plenerowych w całej Norrlandii; na przykład kompozycja Jesieni (1907) jest połączeniem motywu z Klocka w Jämtlandii i gór z okolic Abisko w Lapplandzie, przez co stanowi destylację północnego krajobrazu Szwecji. Kolorystyka obrazu zdominowana jest przez ciepłe, intensywne barwy, szczególnie ogniste oranże i żółcienie brzozowych liści, które w słowach artysty „błyszczą jak morze z krwi i złota”. Swoista personifikacja krajobrazu Norlandii wynikała z osobistego związku artysty z regionem, ponieważ do 1923 roku mieszkał na stałe w Granvåg koło Sollefteå.

Na początku XX wieku północny obszar Szwecji był szczególnie eksploatowany zarówno przemysłowo, jak i turystycznie, a jego walory podkreślano w kampanii Szwedzkiego Stowarzyszenia Turystycznego „Poznaj swój kraj!” („Känn Ditt Land”), zachęcającej do podróży na północ. Artysta pracował również dla Szwedzkiego Stowarzyszenia Turystycznego, które promowało przyrodę całego kraju i szczególnie zachęcało do podróży na Północ.